پيش نيامده است . با آرامش وصف‌ناپذير و شگفت‌انگيز به ذكر و دعا مشغول بود . ( اسوه‌ى عارفان ، ص 26 ) پيرو مطالب گذشته بايد بيان داشت دعا و نيايش هميشگى ، سالك را در مسير اصلى عبوديت حقتعالى قرار داده و از خطرهايى كه در مقابل همه‌ى سالكان كوى يار كه همچون خار مغيلان است و در سلوك مانع ايجاد مىكند را بر كنارى انداخته و چون سپرى آهنين در پيش روى اين مشكلات قرار گرفته و اثر آن را از بين مىبرد . حضرت مولى الموحدين امير المومنين عليه السلام مىفرمايد : الدُّعَاءُ تُرْسُ الْمُؤْمِنِ وَ مَتَى تُكْثِرْ قَرْعَ الْبَابِ يفْتَحْ لَكَ . ( الكافى ( ط - الإسلامية ) ، ج 2 ، ص : 468 ) دعا سپر مومن است و هر زمان كه كوبيدن در زياد شود براى تو آن در باز خواهد شد . بنابراين اين اصل عملى سلوك كه در دعا و نيايش خود را پياده كرده است ميوه‌ى شيرين و لذت بخشى است كه از سيره‌ى معصومين صلوات الله عليهم اجمعين كه مقتداى عارفان بوده به سالكان حقيقى رسيده است و ثمره‌اش را در زندگى سلوكانه‌ى خود كه شراب وصل باشد را چشانده است . ب ) شريعت محورى واژه شريعت در حيطه تبيين مفهومى به معناى راه آشكار ، راه روشن و راست و آستانه ، قانون و دستور آمده است ( فرهنگ جامع نوين ذيل واژه شرع و فرهنگ عميد ) اما در اصطلاح ، شريعت و يا به اعتبارى دين الهى ، مجموعه‌اى از قانون ، مقررات و عقايد و اخلاق است كه خداى سبحان براى هدايت بشريت و دستيابى او به حقيقت براى بندگانش به وسيله پيامبران الهى به سوى مردم فرستاده است . كمال الدين عبدالرزاق كاشانى درباره همين مسئله مىنويسد : الشريعة ميزان كلى عادل معتدل يأتى به الخليفة الكامل من جانب حقيقته . ( لطائف الاعلام عبدالرزاق الكاشانى ص 338 ) شريعت يك نوع ميزان عامى است كه هيچگونه افراط وتفريط در آن راه نداشته كه خليفه كامل خداى تعالى از ناحيه مشاهده ربوبيت حقيقت آن را آورده است . با دقت در معناى لغوى و اصطلاحى واژه شريعت ، ارتباطى وثيق و محكمى كه بين آن دو برقرار است روشن مىشود براى اينكه ميزان در جايى استعمال مىشود كه قصد توزين و وزن كردن در ميان باشد و با بكارگيرى اين واژه در شريعت ، بار معنايىِ عنوانِ معيار و ملاك